Asafetyda (hingu) to oleo-gumo-żywica pozyskiwana z korzenia rośliny Ferula asafoetida. Gdy roślina osiąga dojrzałość, jej korzeń jest nacinany, a wypływający mlecznobiała żywica zasycha w kontakcie z powietrzem, tworząc brunatne bryłki. Po wysuszeniu surowiec jest mielony i zwykle mieszany z mąką ryżową lub pszenną, aby ułatwić dawkowanie i zmniejszyć intensywność zapachu. Zwyczajowa nazwa asafetydy to zapaliczka cuchnąca – i serio bardzo dobrze nazwa ta oddaje specyfikę tej substancji. Pachnie ona bowiem jak połączenie aromatu czosnku i cebuli. Stosowana jest w kuchni ajurwedyjskiej i hinduskiej zwłaszcza przy gotowaniu strączków i fasolek, zwłaszcza przez osoby, które chcą uniknąć gwałtownego działania cebuli i czosnku, a jednocześnie odtworzyć ich aromat w potrawach.

W klasycznych tekstach ajurwedyjskich asafetydy jest wysoko ceniona jako lek przeciw „wietrznym” dolegliwościom i stymulator trawienia.

W ajurwedzie opisuje się ją jako środek o:

• ostrym (katu) smaku,
• silnie rozgrzewającej energii (ushna virya),
• post-trawiennym efekcie katu (ostrym),
• właściwościach laghu i tikshna – lekkich, przenikających.

To połączenie sprawia, że asafetyda:

• pobudza agni (ogień trawienny) i pomaga trawić ama (nietrawione resztki, o których pisałam np. w tekście o subklinicznej niedoczynności tarczycy), a także poprawia przyswajalność składników odżywczych. A jak wiadomo, jest to ważne przy chorobach tarczycy, zwłaszcza przy niedoczynności, bo wtedy metabolizm jak wiadomo kuleje, co objawia się m. in. przybieraniem na wadze,
• łagodzi wzdęcia, gazy, zaparcia, zastoje w układzie pokarmowym,
• działa przeciwskurczowo i rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, zatem może być stosowana przy kolkach, aspekt rozkurczowy można również wykorzystać przy bolesnych miesiączkach oraz przy łagodzeniu somatyzacji stresu w brzuchu i miednicy,
• używana jest przy kaszlu, astmie i innych problemach układu oddechowego.

Asafetyda działa również tonizująco na serce oraz rozrzedza krew i obniża ciśnienie krwi. A ponadto jest moczopędna. Ma działanie przeciwpasożytnicze. Stosuje się ją również przy impotencji, niskim libido, problemach z zajściem w ciążę (wspiera owulację). Tego nie spodziewalibyśmy się po przyprawie 😉

Przeciwwskazania:

• ciąża,
• karmienie piersią,
• stany zapalne,  zwłaszcza wrzody, aktywne stany zapalne przewodu pokarmowego.

Jak praktycznie stosować hing?

• w kuchni: szczypta podgrzana w ghee lub oleju na początku gotowania. Wówczas jej surowy, siarkowy zapach znika, zostaje głęboki, ciepły, „umami” posmak oraz a działanie trawienne,

• terapeutycznie: małe ilości w formie proszku z ciepłą wodą lub wraz z ghee.